فکر میکنم سرطان شعور گرفته باشم !

لحظه ها همیشه خواستن که تو رو بگیرن از من

چه غریب و ناشناسه جاده ی به تو رسیدن

پی نوشت :

اصلا گور بابای شاعر !

خودت چطوری ؟ خوبی ؟ چه خبرا ؟

زندگی یعنی چکیدن , همچو شمع از گرمی عشق

زندگی یعنی لطافت , گم شدن در نرمی عشق

زندگی یعنی دویدن , بی امان در وادی عشق

رفتن و آخر رسیدن , بر در آبادی عشق

شاهزاده ی من . . .

چرا ؟!

من دیگه فرصتی ندارم . . .

زمستان که بیاید رفته ام !

پی نوشت :

مشهد بودم

برای بار صدم

اما این اولین باری بود که دلمو پیشش جا گذاشتم

فقط یه چیزی ازش خواستم : 

شاهزاده . . .

به مادرش قسمش دادم

واسم دعا کنین

یوهوووووووووووووووو . . .